Sinds een paar weken ben ik begonnen m'n looptechniek flink aan te passen. Ik loop de afgelopen jaren met veel plezier, maar heb ook vaak blessures.
Na de laatste blessureronde dacht ik: dit moet anders kunnen!
Dus snel achter de pc (m'n google vond het goed) en kijken hoe dat nou eigenlijk werkt met hardlooptechniek. Meteen neus in de boter, want er bleken recente hypes te zijn voor barefoot running en minimalist running.
Beide hypes gaan over hardlopen op de manier waarop mensen dat van nature doen. De barefoot runners zijn van mening dat wanneer je op blote voeten rent je vanzelf de juiste techniek gaat toepassen. Het idee is dat je zenuwen vanzelf vertellen wanneer je goed loopt en wanneer niet. Je gaat vanzelf op je midden- en voorvoet landen, wat de blessures van landen op je hiel voorkomt.
Ook de minimalist runners vinden dat je beter op je middenvoet of voorvoet kan landen dan je hiel. Gelukkig mag je van de minimalist runners wel iets aan je voeten hebben ;-)
Ik ben een echte “heel striker” en heb doorgaans ook de blessures die daardvan komen, dus anders gaan lopen heeft voor mij misschien wel de voordelen die ik zoek. Nu is blootsvoets lopen voor mij een stapje te ver (vind ik NL toch iets te koud en nat voor), maar de techniek kan je ook op gewone schoenen of “minimal shoes” toepassen.
“The geekiest shoes in the entire universe”
De afgelopen 5 trainingen ben ik mijn techniek aan het omgooien. Ik vertrek op mijn oude vertrouwde Asics richting de Hilversumse hei met een vlotte pas en probeer ontspannen op mijn voorvoet te landen. Op de hei wissel ik mijn Asics in voor de Vibram Komodo sport (the geekiest shoes in the entire universe). Dit is eens schoen zonder demping en met aparte ruimtes voor elke teen om de natuurlijke werking van je voeten zo makkelijk mogelijk te maken.
“Loopt dat?”
“Ja super”
“Is het afzien?”
“Absoluut”
De eerste training hield ik het vijf minuten vol op de Vibrams en de dagen erna was de spierpijn indrukwekkend. Mijn kuiten wisten kortweg niet wat ze overkwam! De tweede, derde en vierde training gingen langzaam wat beter, maar 1 ding ben ik
achter: deze overgang is even heftig als wanneer jevoor het eerst begint met hardlopen.
Ik loop nog veel minder ver dan normaal en merk dat ik meer rust moet nemen. Bij vlagen voel ik zelfs een lichte shin split opkomen (welke ervaren lopen herinnert zich die nog?). Tegelijk merk ik dat de pijntjes die ik voorheen had in mijn knieen vrij vlot verdwijnen, en na het trainen voel ik me helemaal prima!
Of de hype mbt minimaal of blootsvoets lopen terecht is en of het werkelijk beter voor je lijf is om zo te lopen weet ik niet, maar voor mij lijkt het goed te werken.
Nog veel belangrijker: het is erg leuk om weer zo bewust bezig te zijn met een sport die je al jaren beoefent!
Links: